“Hoeveel tijd plan jij in voor jezelf elke dag?” Best wel confronterende vraag, vind je niet? Als je dit mij had gevraagd 12 jaar geleden had ik waarschijnlijk geglimlacht. Ik plande wel tijd in voor afspraken, maar dat was meestal niet alleen met mezelf. Dat waren bijna altijd afspraken met anderen. Naast mijn volle werkweek als verpleegkundige en met een vriend en 4 mooie bonuskinderen. Me-time? De stilte opzoeken? Oefeningen doen, zoals meditatie of mindfulness? Ik was er eigenlijk niet zo mee bezig.
Gewoon eens weinig in de agenda plannen, geen afspraken. Niet verplicht gaan sporten van mezelf. Dat deed ik niet vaak. Nooit geleerd ook. Mijn ouders waren eigenlijk altijd bezig. Met werken en in hun “vrije tijd”. Herkenbaar voor jou?

Tot ik noodgedwongen wel me-time moest nemen

Mijn lijf en geest  gaven eigenlijk al langere tijd signalen af. Subtiel en soms wat sterkere signalen; zoals vermoeid voelen, en vol hoofd en hoofdpijn, duizelig, geen energie, stiller, minder vrolijk en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Luisterde ik goed naar mijn signalen? Mm, ik ging eigenlijk best wel lang door. Skipte wel afspraken in mijn agenda. Maar dat waren vooral de dingen die ik eigenlijk heel leuk vond, maar waar ik echt geen energie meer voor had; zoals sporten, uitgaan, leuke dingen doen met vriend en kinderen en vrienden, de natuur ingaan.
Terwijl ik diep van binnen wel voelde, hier klopt iets niet. Waar is mijn energie, mijn levensvreugde gebleven? Ben ik nog happy met mezelf en met mijn leven? Wat gebeurt er in mij?
Wellicht ook herkenbaar voor jou? In lichtere of zwaardere mate?

Best confronterend als je hoofd/lijf/energie Nee zegt

Mijn lijf ging meer protesteren, ik werd zieker en zieker. Tot ik letterlijk niet meer op mijn benen kon staan. Ik was al vaker ziek op mijn werk en nu lukte het echt niet meer. Regulier al door de molen gehaald en uiteindelijk kreeg ik de “diagnose” chronisch vermoeidheidssyndroom. Leer er maar mee te leven.
Niet echt wat ik voorstelde zo eind dertig, in de bloei van mijn leven. Hoe nu verder?

Mijn vriend zorgde ondertussen voor de kinderen, voor het huishouden, voor mij. Ik deed zoveel ik kon op mijn werk en thuis, maar dat was niet veel. Zo frustrerend. Ik was alleen maar moe, werd moe wakker, ging moe naar bed en lag tussendoor ook nog uren op de bank.
Zo dankbaar dat ik die lieve, mooie man in mijn leven had en heb.
Wat mij altijd overeind heeft gehouden is dat ik diep van binnen voelde dat ik dit niet echt was. Dat iets in mij dit veroorzaakte, maar dat het ook weer goed zou komen. Maar hoe dan?

Mediteren of mindfulness had ik nog nooit veel mee gedaan

Wel eens een workshop gevolgd en ik zat op yoga, maar verder eigenlijk weinig. Ik had er de rust niet voor. 😊
Ik nam er de tijd niet voor en werd er zelfs onrustig van.
Eens een moment in de tuin zitten met een goed boek of gewoon met een lekker bakkie en even niets doen, gewoon luisteren naar de vogels, alleen met jezelf. Ik leerde het dus noodgedwongen.

Ik kan mij dat nu bijna niet meer voorstellen

Dat beroerd voelen heeft jaren geduurd. Ik ben er eigenlijk niet vaak meer mee bezig, omdat ik nu zo in het moment leef. (hoezo mindfull?) Maar soms herinner ik het mij weer even. Vooral omdat het lifechanging geweest is. Soms vergeet ik even de weg die ik heb afgelegd. Maar als iemand er naar vraagt, komt het weer even boven. En dan voel ik mij zo dankbaar en blij met alles wat ik gedaan heb de afgelopen 10 jaar. En wat ik allemaal bereikt heb.

Het verschil dat ik gemaakt heb in mijn leven

Is dat ik een interne keuze maakte. Een keuze die ik nog elke dag maak. Ik plande me-time in op de dag. Ik ging bezig met persoonlijke ontwikkeling. Ik ging onderzoeken met prachtige coaches/trainers wat ik wilde veranderen in mijn leven. Ik onderzocht alles wat er boven kwam en liet alles toe wat er gezien en gevoeld mocht worden. Omdat ik diep van binnen voelde dat ik hierdoor kon vrijbreken.
Vrijbreken uit mijn zieke lijf.  Vrijbreken uit oude patronen en gedachtes. Weer happy zijn met mezelf en mijn leven.
Ja, dat is een proces. Je kunt het ook een levensreis noemen. Een reis naar je innerlijk vrij voelen en die dingen doen waar je blij van wordt. Een reis van binnen naar buiten.

Ondertussen weet ik dus dat tijd plannen voor jezelf onmisbaar is

Echt tijd inplannen voor jezelf, of dat je nu een bakkie gaat doen in je tuin/balkon, een AH-oefening om je gedachten en lijf weer wat rustiger te krijgen of een wandeling in de natuur is. Alles is goed. Als je het maar doet. Dit is niet iets dat je in 1 keer gaat doen en volhouden. Een patroon veranderen, of een nieuwe gewoonte in je leven volhouden, duurt gemiddeld 100 dagen. Dat is ook waar het meestal misgaat. Dat we (nog) niet het resultaat ergens van merken en dan weer mee stoppen. Alleen lukt je dit vaak heel moeilijk. Coaches en begeleiders hebben mij hierin geholpen en nog steeds.

Wat belangrijk is dat je een eerste stap zet en open staat voor verandering

Dit kan bijvoorbeeld zijn, dat je ’s morgens de wekker 15 minuten eerder zet en die tijd echt investeert in jezelf en persoonlijke ontwikkeling. (Het boek de miracle morning kan je hierin goed ondersteunen). Meer tijd inplannen is natuurlijk nog mooier, maar stel jezelf geen hoge doelen, begin klein.
Zeg jezelf eens een gemeend goedemorgen, voel bewust je lijf, doe een ademhalingsoefening, ga naar de stilte in jezelf door meditatie zittend/liggend. (uit bed gaan heeft de voorkeur, ik val zelf anders weer in slaap..) Wil je wat voorbeelden van wat ademhalingsoefeningen, kun je hier mijn blog met 3 ademhalingsoefeningen lezen, die mij helpen.
Wat mij ook goed helpt is om een doelgevoel voor de dag te voelen en op te schrijven. Een doelgevoel kan bijvoorbeeld zijn, dat je je lekker energiek wil voelen, dankbaar, vol liefde, geïnspireerd, net wat je wenst. En elke keer als je in de loop van de dag afwijkt van dit gevoel, keer dan weer even een minuut naar binnen en vraag jezelf dan af; “wat kan ik nu doen om dit gevoel weer terug te krijgen?”
Schrijven vind ik sowieso heerlijk, maar voel of dit bij je past. Ik ben niet voor niets coach/schrijfster/inspirator geworden.

 Ik heb de afgelopen 10 jaar geleerd dat tijd voor mezelf nemen onmisbaar is in mijn leven

Dat maakt dat ik mij over het algemeen gezond blijf voelen. Geestelijk, lichamelijk, op energieniveau. Ben ik altijd levenskrachtig en positief? Nee, natuurlijk niet. Maar ik weet wel dat ik elk moment de keuze heb om iets te veranderen. In mijn gedrag, in mijn gedachten, in mijn patronen. En als mij dit niet lukt, heb ik ook weer een prachtige coach, die mij begeleidt op mijn weg in het ondernemerschap. Omdat ik mezelf wil blijven ontwikkelen, als mens, als ondernemer.

De enige die het besluit kan nemen dat er iets mag veranderen in jouw leven, dat ben jij zelf.

Als je dat voelt, is dat de eerste stap. En natuurlijk hoef je dat niet alleen te doen.
Er zijn vele mooie mensen die je daarin willen begeleiden. Omdat ze zelf al dat pad hebben bewandeld.

Ik heb ervaren dat de omslag in mij van extreem moe voelen naar levensvreugde kwam:

Toen ik het besluit nam.
Dat ik naar mijn lijf ging luisteren.
Dat het tijd was voor mij.
Dat ik hulp ging zoeken.
Dat ik mij innerlijk weer blij voelde met elke kleine stap voorwaarts die ik maakte.
Dat ik doorging en ga met persoonlijke ontwikkeling.

En dat heeft mijn leven 180 graden gedraaid

Van levensmoe naar vol levensenergie.
Echt zin hebben in elke nieuwe dag.
Vol verwondering, liefde en dankbaarheid in het leven staan.
Bewust in het leven staan en erg in het moment leven.

Ging dit van de een op andere dag?

Nee, zeker niet. Dit is volgens mij de reis, die je leven heet. Ik weet alleen nu, door alles wat ik geleerd en ervaren heb, dat het ook makkelijker mag en kan.
Patronen, gedachtes, overtuigingen, gewoontes zijn niet van de één op andere dag veranderd. Klachten zijn niet opeens allemaal weg. Dat kan en hoeft ook niet. Het mag in jouw tempo gaan. Vanuit een zachtheid en verwondering wat er allemaal mogelijk is.
Ieder mens is uniek en ieder heeft zijn eigen verhaal en tempo.

Ik geniet nu heel erg van me-time

Het is een manier van leven geworden. Ik plan echt vrije momenten in mijn agenda. Ik mediteer, doe AH-oefeningen, schrijf elke dag, ga de natuur in, doe werk waar ik superblij van wordt. Omdat ik voel dat het mij energie geef, dat ik er gezond bij blijf, dat ik er blij van word. Ik omring mij met mensen, die mij energie geven. Ik geniet heel erg  van het leven en dat gun ik iedereen.
Ik combineer mijn begeleiding met natuur en paarden, zo ben ik bijna dagelijks in de natuur te vinden. Elke keer een stap richting mijn droomleven en ondertussen genietend van de reis.

Waar kun jij beginnen met tijd te creëren voor jezelf? Wat heb jij nodig om echt tijd voor jezelf in te gaan plannen en weer je heerlijk te voelen met jezelf en jouw leven? Welke verandering mag er plaatsvinden?

Ga jij ervoor om je eigen leven te creëren, maar vind je dit ook superspannend en nieuw?

Schrijf je dan nu in voor een gratis telefonische inzichtsessie van 30 minuten.

Wil jij graag elke 2 weken tips en inzichten ontvangen over hoe je meer gaat
Voelen-Leven-Genieten?

Share This
X